O Samichlaus, du guete Maa

O Samichlaus, du guete Maa,

i weiss nüd, öb der’s säge cha-

es truckt mi nämli tüüf im Härz

so öppis wie-n-en liise Schmärz.

Chumm, buck di zue-mer, bis so guet,

dänn säg der, was mi plage tuet!

 

s isch leider wieder Chrieg u Not,

i mängem Huus fählt’s täglich Brot,

und vieli Chind, i mängem Land

händ weder Mueter, Bett, no Gwand,

de Tod isch der einzig Gascht –

weisch, Samichlaus, drum briegg i fascht.

 

Bim Bätte han-i geschter dänkt:

Mir alli wärdet riich beschänkt,

mir händ’s im schwizerländli rächt

Und’s goht is allgemein nüd schlächt,

händ Bett und Brot und Gritibänze,

und eusi Auge törfed glänze.

 

O Samichlaus, min liebe Gascht,

i gseh, du brieggisch sälber fascht –

i ha di doch nur welle bitte:

Legg eis vo mine Gschänk uf d’Siite,

und bring’s doch eim vo dene Chind,

wo ohni Brot und Heimet sind!

254 total views, 1 views today